Er was een nieuwe Piet bij gekomen in het huis van Sinterklaas. Hij was vrolijk en behulpzaam. Hij zei elke ochtend tegen iedereen goedemorgen, ook tegen de kat. En hij wilde heel, heel graag een echte Pietentaak.
"Wat mag ik doen?" vroeg hij aan de Hoofdpiet. "Ik wil helpen. Ik doe alles!"
De Hoofdpiet keek op zijn lange lijst. "Je mag mee de daken op," zei hij. "Vannacht. Dan brengen we de pakjes langs de schoorsteen naar beneden."
"De daken op!" zei de nieuwe Piet. "Wat spannend!"
Die avond was het koud en helder. De sterren fonkelden. Een ladder stond tegen de muur van een groot huis. Boven op het dak wachtten de andere Pieten al. Ze zwaaiden.
De nieuwe Piet zette zijn voet op de ladder. Eén sport. Het hout kraakte een beetje. Twee sporten. De wind floot om het huis. Bij de derde sport keek hij naar beneden. De grond leek ineens heel ver weg. En toen begonnen zijn knieën te bibberen. Ze bibberden als pudding. Als twee bordjes pudding op een hobbelige kar.
"Ik denk," zei de nieuwe Piet zacht, "dat ik toch liever beneden blijf."
Hij klom weer naar beneden. Tree voor tree. Toen hij met twee voeten op de grond stond, voelde hij zich een beetje verdrietig. Een Piet die niet durft te klimmen. Wat moet die nou?
Hij ging op een stoepje zitten en keek naar zijn schoenen.
Sinterklaas had het allemaal gezien. Hij kwam rustig aanlopen en ging naast hem op het stoepje zitten. Hij legde een warme hand op zijn schouder.
"Het spijt me, Sinterklaas," zei de nieuwe Piet. "Ik ben geen goede Piet."
"Wat een onzin," zei de Sint vriendelijk. "Niet iedereen hoeft op het dak. Als alle Pieten op het dak zaten, wie moest er dan beneden de ladder vasthouden? Laten we morgen samen zoeken wat jij goed kunt."
De volgende ochtend begonnen ze in de bakkerij. Het rook er naar kaneel en speculaas. Bakpiet gaf de nieuwe Piet een bakplaat. "Pepernoten bakken," zei hij. "Niet te lang in de oven."
De nieuwe Piet deed zijn best. Hij rolde de balletjes. Hij zette ze in de oven. Toen begon hij te vertellen over de sterren van gisteravond, en hij vergat de tijd. Er kwam een vreemd geurtje uit de oven. Een grijs wolkje. De pepernoten waren een beetje aangebrand.
"Bakken is misschien niks voor mij," zei de nieuwe Piet.
Toen probeerden ze het bij Rijmpiet. "Schrijf eens een gedichtje voor Sem," zei Rijmpiet. De nieuwe Piet dacht lang na en schreef:
*Lieve Sem, hier is je pakje.
Het is rond en best wel groot.
Veel groetjes.*
Rijmpiet las het twee keer. "Het is heel lief," zei hij voorzichtig. "Maar het rijmt nergens op."
Toen gingen ze naar de stal. "Misschien kun je het paard borstelen," zei de Sint. De nieuwe Piet pakte de borstel en begon te borstelen. Hij borstelde heel enthousiast. Er vloog een grote wolk stof op. Het paard snoof. Het paard trilde. En toen moest het paard niezen. HAAATSJOE! Zo hard dat de nieuwe Piet achterover in het stro viel. En het paard schrok er zelf zo van dat het ook even ging zitten.
Sinterklaas hielp hem overeind en plukte een strootje van zijn schouder. "Nog één kamer," zei hij. "Kom maar mee."
Ten slotte belandden ze in de inpakkamer. Daar lagen bergen cadeautjes. Rollen papier in alle kleuren. Linten en strikken. Schaartjes en plakband. Het ritselde en het knisperde.
De nieuwe Piet pakte een doosje. Hij legde het op een vel papier. Hij vouwde de randen heel precies om. Knip, vouw, plak. Hij streek elk kreukje glad met zijn duim. Toen pakte hij een lint en knoopte er een strik op.
Het werd stil in de inpakkamer. Alle Pieten kwamen kijken.
Het was het mooiste pakje dat iemand ooit gezien had. Rechte hoeken. Geen kreukje. En bovenop een strik die eruitzag als een bloem die net was opengegaan.
"Hoe deed je dat?" fluisterde Inpakpiet, die er zelf al jaren werkte.
"Ik weet het niet," zei de nieuwe Piet verbaasd. "Het ging vanzelf."
"Ziezo," zei de Sint tevreden. Zijn ogen twinkelden. "Nu weten we het. Jij bent onze nieuwe Inpakpiet."
En de nieuwe Piet straalde. Hij straalde zo hard dat het in de inpakkamer wel een beetje lichter leek.
Die nacht klommen de andere Pieten weer de daken op. En elk pakje dat ze door de schoorsteen naar beneden brachten, had een strik als een bloem.
Want iedereen is ergens goed in. Je moet alleen even zoeken waar.